بعد از ماهها سلام.

عجب زمانه ای شده دیگه نمی شه به هیچ کس اطمینان کرد .اونروز خونه ی یکی از فامیلامون بودیم من ودوستم کنار هم  توی حیاط نشسته بودیم 

دختری از دوستانشون هم چون یک سال از ما کوچیک تر بود اومد کنار ما نشست.بعد از چند دقیقه گوشیم رو ازم گرفت وگفت میخوام زنگ بزنم به دوستم من هم ساده گوشیمو بهش دادم.وقتی حرف می زد احساس کردم  که اون طرف پسره.بهش گفتم به دوستت بگو که گوشی خودت نیست که دیگه به من زنگ نزنه ولی یادش رفت.ما هم فضول بعد از رفتن اون زنگ زدیم مطمئن شیم پسر بود یا دختر! بله دوستان طرف پسر بیده

وحالا هراز گاهی به ما مسج هایی می رسد.اون نمیدونه که من چند سالمه

و فقط وفقط به فکر درس و ورزشم هستم نه این چیزا... البته از طریق دوستم به اون دختره سفارش کردم وای به روزی که دستم بهش برسه

به قول مامان و بابام دیگه عمرا گوشیمو بدم دست کسی